ตัวกินมด

“ ตัวรับประทานมดตัวเดียวสามารถรับประทานมดได้ถึง 35,000 ตัวในหนึ่งวัน “
lqV7Wq.jpg
Anteater หมายความว่าสัตว์เลือดอุ่นรับประทานแมลงขนาดกึ่งกลางหลายอย่างที่เจอในซีกโลกใต้ พวกมันเป็นสัตว์ที่ไม่มีฟันมีความหมายว่าพวกมันไม่มีฟัน แม้กระนั้นพวกมันใช้ลิ้นที่ยาวเพื่อรับประทานแมลงที่เป็นองค์ประกอบของของกินมากไม่น้อยเลยทีเดียว ตัวรับประทานมดยักษ์ซึ่งมีชื่อเสียงเยอะที่สุดใน 4 จำพวกนี้สามารถรับประทานมดหรือปลวกได้มากถึง 35,000 ตัวในวันเดียว นักสัตวศาสตร์ส่วนมากจะบอกคุณว่า“ อย่ายุ่งกับตัวรับประทานมดด้วยเหตุว่าที่จริงแล้วมันไม่ได้อยากต้องการเป็นเพื่อนกัน”

5 ความเป็นจริงตัวรับประทานมดที่น่าทึ่ง
ตัวรับประทานมดมีลิ้นที่ยาวที่สุดของสัตว์ทุกหมวดหมู่เมื่อเทียบกับขนาดตัวของมัน
เล็กแกร็นอืดอาดยอดเยี่ยมในญาติสนิทนุ่ม แต่ว่าบรรพบุรุษด้วยกันของพวกเขาเป็นเก่ากว่า 55 ล้านปี
ขาของพวกมันซึ่งดูราวกับว่าหน้าหมีแพนด้าเป็นส่วนใดส่วนหนึ่งของสีป้องกันภัยรับประทานมดยักษ์ ยาฆ่ามดเด็กมีสีคล้ายคลึงกันซึ่งทำให้เด็กแบเบาะ “หาย” ในขณะทำให้แม่ดูตัวใหญ่ขึ้น
อุ้งเท้าของสัตว์ทั้งยังสี่จำพวกมีอุ้งเล็บขนาดใหญ่ยาวรวมทั้งคมซึ่งต้องการที่จะให้สัตว์เดินบนข้อนิ้วหรือข้อมือเพื่อเลี่ยงการแทงตนเอง
ชื่อวิทยาศาสตร์ Anteater
ชื่อวิทยาศาสตร์ของตัวรับประทานมดยักษ์เป็นMyrmecophaga tridactylaซึ่งเป็นภาษากรีก โดยกำเนิดแล้วก็หมายความว่าตัวรับประทานมดสามนิ้ว นี่เป็นสัตว์ที่คนส่วนมากระลึกถึงเมื่อเอ๋ยถึงแอนตีเทอร์ ตัวรับประทานมดอื่นๆเช่น tamanduas ทางตอนใต้ ( Tamandua tetradactyla ), tamanduas ทางภาคเหนือ ( Tamandua mexicana ) แล้วก็ตัวรับประทานมดตัวอ่อน ( Cyclopes didactylus ) ซึ่งเป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็กที่สุดสำหรับเพื่อการจำแนกแยกแยะนี้ Tamandua หมายความว่าตัวรับประทานมดในภาษาถิ่น Tupi และก็ในภาษาประเทศโปรตุเกสแบบบราซิล Tetradactyla เป็นภาษากรีกสำหรับสี่อุ้งเล็บ Cyclopes มาจากภาษากรีกคือกระรอกในช่วงเวลาที่ Didactylus เป็นสองนิ้ว

ทดลองเล่นสลอต

ลักษณะแล้วก็ความประพฤติของตัวรับประทานมด
ในบรรดาตัวรับประทานมดสี่จำพวกตัวรับประทานมดยักษ์มีขนาดใหญ่ที่สุดปกติจะมีความยาว 5 ถึงแปดฟุตจากจมูกถึงหางโดยมีน้ำหนักสูงถึง 140 ปอนด์ มีจมูกยาวแล้วก็หัวแคบมีตาเล็กรวมทั้งเครื่องทอผ้าลม สัตว์รับประทานมดยักษ์มีขนหยาบคายสีเทาหรือน้ำตาลมีแถบสีขาวและก็ดำยาวตลอดความยาวของลำตัว หางพวงมีความยาวสองถึงสามฟุต

ตัวรับประทานมดยักษ์มีอุ้งเล็บหน้ายาวซึ่งมันม้วนอยู่ใต้น้ำเพื่อเดิน พวกมันใช้ขาและก็อุ้งเล็บอันทรงอำนาจเพื่อปัดป้องสัตว์ที่มีขนาดใหญ่กว่ารวมทั้งสามารถกระด้างได้เมื่อเข้ามุมชูขาข้างหลังขึ้นโดยใช้หางเพื่อการเลี้ยงตัว โดยปกติพวกมันเป็นสัตว์ที่ถูกใจเข้าสังคมหลบหลีกสัตว์อื่นๆรวมถึงตัวรับประทานมดอื่นๆเพียงแค่ แม้กระนั้นมารวมตัวกันเพื่อสืบพันธุ์

สัตว์กลุ่มนี้มีการเห็นที่ไม่ดีโดยเหตุนั้นพวกมันก็เลยใช้ความสามารถสึกที่ดีสำหรับการดมซึ่งมีพลังมากยิ่งกว่ามนุษย์ถึง 40 เท่าสำหรับเพื่อการหาอาหาร ตัวรับประทานมดยักษ์มีลิ้นที่ยาวได้ถึงสองเท้าโดยเริ่มที่กระดูกอก การคาดเดาหนามที่หันไปข้างหลังจะครอบคลุมลิ้นของพวกมันซึ่งเมื่อรวมกับน้ำลายเหนียวของมันจะช่วยสะสมแมลง

Tamanduas ทางทางเหนือมีขนาดเล็กกว่าตัวรับประทานมดยักษ์มากมายมีความยาวลำตัวตั้งแต่ 1.5 ฟุตถึง 2.5 ฟุตโดยหางมีขนาด 1.3 ฟุตถึง 2.2 ฟุต แอนติเทอร์เตอร์กลุ่มนี้มีสีน้ำตาลปนเหลืองแล้วก็มีตัว“ V” สีดำที่แตกต่างวิ่งไปตามหลัง แอนตีสเทอร์พวกนี้ออกหากินอีกทั้งในตอนกลางวันหรือยามค่ำคืนโดยธรรมดาจะใช้เวลายืดราวแปดชั่วโมงและก็ใช้เวลาโดยประมาณกึ่งหนึ่งของเวลาอยู่บนต้นไม้ซึ่งส่วนใหญ่เป็นโพรง

Tamanduas ทางตอนใต้หรือที่เรียกว่าแอนเทอร์มีปลอกที่เอาไว้ใส่คอมีความยาวตั้งแต่ 1.7 ฟุตถึง 2.9 ฟุตโดยหางมีขนาด 1.3 ฟุตถึง 1.9 ฟุต บางตัวมีรอยดำชัดเจนบนร่างกายที่เป็นสีบลอนด์สีแทนหรือสีน้ำตาล ข้างล่างและก็ปลายหางไม่มีขนและก็ค่อนข้างจะเป็นเกล็ด โดยส่วนมากจะออกหากินกลางคืน แม้กระนั้นจะออกหากินเป็นบางครั้งบางคราวในระหว่างวัน ตัวรับประทานมดที่มีปลอกที่มีไว้ใส่คอใช้เวลาจำนวนมากสำหรับในการหาอาหารตามธรรมชาติเพราะว่าพวกมันออกจะชักช้าบนพื้นดิน เมื่อถูกรุกรามบนต้นไม้ตัวรับประทานมดนี้บางทีอาจจับก้านไม้ด้วยเท้าหลังแล้วก็หางโดยใช้ท่อนแขนอันทรงอำนาจเพื่อปกป้องตัวเอง

Tamanduas บางครั้งบางคราวถูกเรียกว่า “คนเหม็นในป่า” เพราะเหตุว่าความรู้ความเข้าใจสำหรับการจุดชนวนระเบิดกลิ่นเหม็นเหมือนจัญไรจากต่อมใต้หางเมื่อมันถูกรุกราม

Silky anteaters เป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็กที่สุดโดยมีน้ำหนักน้อยกว่าหนึ่งปอนด์ พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตออกหากินช่วงเวลากลางคืนอาศัยอยู่บนต้นไม้สูงไม่ค่อยลงสู่พื้น สัตว์กลุ่มนี้เกือบดูเหมือนกับว่ารอยย่นเล็กๆเนื่องจากว่ามีขนนุ่มๆที่คล้ายกับฝักเม็ดของต้น Ceiba ที่พวกมันอาศัยอยู่เป็นหลัก เจอได้ยากในป่าก็เลยไม่ค่อยมีคนไหนกันแน่ทราบเกี่ยวกับนิสัยด้านสังคมของพวกเขา

ทดลองเล่นสล๊อต

ที่พักอาศัยของตัวรับประทานมด
ชีวิตตัวรับประทานมดยักษ์ในท้องทุ่งป่าป่าเทือกเขารวมทั้งภูมิภาคข้างล่างของภาคกึ่งกลางและก็อเมริกาใต้ สำหรับเพื่อการเติบโตพวกเขาปรารถนาพื้นที่ต้นหญ้าขนาดใหญ่ที่มีมดมากมายรวมทั้งป่าเป็นหย่อมๆ

Tamanduas ทางทางเหนืออาศัยอยู่ในป่าฝนพื้นที่ทำการเพาะปลูกป่ามึงลเลอรีแล้วก็ท้องทุ่งสะวันนาที่แล้ง พวกมันมักอาศัยอยู่ข้างสายธารและก็ต้นไม้ที่มีเถาวัลย์เยอะมากซึ่งมักเป็นที่พักที่อาศัยของมดแล้วก็รังปลวก เมื่อไม่เคลื่อนพวกมันจะอยู่ในโพรงไม้หรือโพรงของสัตว์อื่น ในปานามา Tamanduas ทางทางเหนือมักว่ายระหว่างเกาะต่างๆ

Tamanduas ตอนใต้อาศัยอยู่ในอเมริกาใต้ตั้งแต่เวเนซุเอลาและก็ตรินิแดดตอนใต้ไปจนกระทั่งประเทศอาร์เจนตินาภาคเหนือทางตอนใต้ของบราซิลรวมทั้งอุรุกวัยที่ระดับความสูงถึง 6,500 ฟุต ตัวรับประทานมดกลุ่มนี้มักอาศัยอยู่ใกล้สายธารรวมทั้งแม่น้ำ

ประชาชนตัวรับประทานมด
ปริมาณพลเมืองตัวรับประทานมดยักษ์ลดน้อยลงปัจจัยหลักมาจากการสูญเสียที่พักที่อาศัยรวมทั้งการล่ามากเกินความจำเป็นของผู้คน รายงานกล่าวว่ามีคนราวๆ 5,000 ถึง 10,000 ผู้ที่หลงเหลืออยู่ในป่า จากข้อมูลของ IUCN สัตว์กินนมทามันดัวส์และก็ตัวอ่อนเป็นสัตว์ที่ค่อนข้างจะแพร่หลาย แต่ว่าไม่มีการประเมินการมวลชน

เครดิตฟรี

ของกินรับประทานมด
ตัวรับประทานมดทุกประเภทใช้อุ้งเล็บอันคมฉีกเป็นรังของมดและก็แมลง พวกเขารับประทานอย่างเร็วโดยตวัดลิ้นยาวได้ถึง 150 ครั้งต่อนาที ตัวรับประทานมดแล้วก็ตะมันดัวยักษ์ส่วนมากรับประทานแอนทิลหรือกองปลวกภายในระยะเวลาไม่ถึง 40 วินาที อาหารจานด่วนพวกนี้มีจุดมุ่งหมายสองเท่า อย่างหนึ่งพวกเขาทิ้งแมลงบางจำพวกไว้ภายในรังเพื่อสร้างซ้ำเพื่อพวกมันมีแหล่งของกินโดยตลอด ประการลำดับที่สองพวกมันหลบหลีกความเจ็บจากมดเมื่อแมลงเริ่มตระหนักถึงอันตรายต่อรังของมัน ตัวรับประทานมดสิลกี้รับประทานแมลงที่เจอตามยอดไม้ ชาวทามันดัวทางใต้เลี่ยงการกินมดทหารรวมทั้งมดรับประทานใบไม้เพราะว่าสัตว์พวกนี้มีการคุ้มครองป้องกันทางเคมีที่กล้าแกร่ง พวกเขาดื่มน้ำผึ้งแล้วก็ผึ้งด้วย

ตัวรับประทานมดนักล่ารวมทั้งภัยรุกราม
สหภาพนานาประเทศเพื่อการอนุรักษ์และรักษาธรรมชาติ (IUCN) รายนามแดงอย่างเป็นทางการแบ่งประเภท anteaters ยักษ์เป็นความเสี่ยงที่พวกเขาจะเลี้ยงลูกด้วยนมที่ถูกรุกรามเยอะที่สุดในอเมริกากึ่งกลางและก็กำลังจะสิ้นซากในกัวเตมาลา , เอลซัลวาดอร์และก็อุรุกวัย การสูญเสียที่อยู่ที่อาศัยในท้องทุ่งของพวกเขาเป็นภัยรุกรามที่สำคัญด้วยเหตุว่าผู้ปลูกอ้อยเผาไร่ของพวกเขาบ่อยๆซึ่งก่อให้เกิดผลกระทบต่อที่อยู่อาศัยอาศัยของตัวรับประทานมดสุดท้าย มนุษย์บางบุคคลล่าพวกมันเพื่อเป็นของกินในระหว่างที่บางบุคคลฆ่าพวกมันเพียงแต่ด้วยเหตุว่าพวกมันมีความรู้สึกว่าตัวรับประทานมดเป็นศัตรูพืช ในบราซิล Cerrado Biome หลายๆคนเสียชีวิตจากการจราจรบนถนน คูการ์แล้วก็เสือจากัวร์เป็นสัตว์นักล่าตามธรรมชาติของพวกมัน

แผนการIberáได้ช่วยเหลือสัตว์รับประทานมดลูกกำพร้ามากยิ่งกว่า 10 ตัวแล้วก็นำพวกมันกลับสู่ป่าในประเทศอาร์เจนตินาอีกที นักรักษากำลังเก็บข้อมูลใน Cerrado Biome เพื่อตรึกตรองว่าถนนหนทางส่งผลต่อสัตว์กลุ่มนี้เช่นไรโดยหวังว่าจะมีการบัญญัติกฎหมายป้องกันใหม่

Tamanduas ทางทางเหนือไม่นับว่าถูกรุกราม นักล่าตามธรรมชาติของพวกเขารวมจากัวร์ขนาดใหญ่งูรวมทั้งนกอินทรี นกอินทรีฮาร์ปีเหยี่ยวนกอินทรีรวมทั้งนกเค้าแมวที่มีรูปพรรณสัณฐานเป็นเหยื่อของสัตว์รับประทานมดเนื้อเนียน สถานะการอนุรักษ์และรักษา tamanduas และก็ anteaters เนียนถูกกล่าวว่าเป็นความกังวลใจน้อย

การสืบเผ่าพันธุ์แล้วก็วงจรชีวิตของตัวรับประทานมด
ตัวรับประทานมดตัวเมียทั้งปวงให้กำเนิดเด็กแรกเกิดตัวเดียวหากว่าอายุท้องจะนาๆประการตามสายพันธุ์รวมทั้งบางคราวตามภูมิภาค ตัวรับประทานมดยักษ์แก่ท้องราว 190 วันขณะที่อายุท้อง Tamandua อยู่ระหว่าง 130 ถึง 150 วัน Silky anteaters แก่ท้อง 120 วัน

โปรสล๊อต

หญิงครรภ์แก่ออกลูกลุกขึ้นยืน เด็กแบเบาะจะตะกายขึ้นเขาข้างหลังแม่ในทันทีและก็มีขนเต็มแล้วก็มีรอยเหมือนคนแก่ พวกเขาใช้เวลาส่วนมากสำหรับเพื่อการให้นมบนข้างหลังแม่เพื่อไม่มีอันตรายแล้วยังปลอดภัยจากสัตว์นักล่ารวมทั้งยังคงอยู่ตรงนั้นกระทั่งจะมีขนาดโดยประมาณกึ่งหนึ่งของแม่ พวกเขาสามารถอยู่กับแม่ได้ถึงสองปีแล้วก็โดยทั่วไปจะมีอิสรภาพเมื่อสตรีท้องอีกรอบ ตัวรับประทานมดเพศผู้หลบซ่อนลูกอัณฑะไว้ภายในตัว ไม่ค่อยมีคนใดกันทราบเกี่ยวกับนิสัยการผสมพันธุ์ของพวกมัน แม้กระนั้นพวกมันสามารถสืบพันธุ์ได้บ่อยมากถึงทุกๆเก้าเดือน Anteaters มีวุฒิภาวะทางเพศระหว่าง 2.5 ถึง 4 ปี อายุขัยของพวกเขาเป็น 14 ปีในป่ารวมทั้ง 26 ปีสำหรับการถูกกักขัง

Tamandua ตัวเมียเป็นpolyestrousซึ่งมีความหมายว่าพวกมันจะได้รับความร้อนหลายคราในฤดูสืบพันธุ์แม้พวกมันมิได้รับการชุบ โดยทั่วไปการผสมพันธุ์จะเกิดขึ้นในช่วงฤดูใบไม้หล่นโดยจะกำเนิดในช่วงฤดูใบไม้ผลิ เด็กทารกพวกนี้เกาะข้างหลังแม่ด้วย แต่ว่าบางทีตัวเมียจะวางเด็กแบเบาะไว้บนก้านไม้ที่ปลอดภัยระหว่างที่คุณหาอาหาร อายุการใช้งานสูงสุดเป็นราวๆ 9 ปี

ตัวรับประทานมดตัวอ่อนตัวเมียวางลูกอ่อนไว้ภายในรังของใบไม้แห้งข้างในลำต้นของต้นไม้ บิดามารดาทั้งคู่อุปถัมภ์ค้ำชูเด็กโดยบางทีเพศชายก็อุ้มเด็กแรกเกิดไว้บนข้างหลัง บิดามารดาให้อาหารบุตรหลานโดยการสำรอกแมลงที่ย่อยแล้ว สัตว์พวกนี้แก่เฉลี่ย 2.3 ปี

Anteaters ในสวนสัตว์
ตัวรับประทานมดยักษ์ราว 90 ตัวอาศัยอยู่ในสวนสัตว์ทั้งโลก การผสมพันธุ์เกิดขึ้นตลอดทั้งปีสำหรับเพื่อการจองจำแม้การกำเนิดจะหายาก ซานดิเอโกสวนสัตว์เป็นเยี่ยมในสถานที่ไม่กี่แห่งที่มี anteaters สัตว์รับประทานมดตัวแรกมาจากขว้างรากวัยในปี 2480 และก็การเกิดคราวแรกที่สวนสัตว์เกิดขึ้นในปี 2523 ของกินของพวกมันบางทีอาจไม่เหมือนกันด้วยเหมือนกันโดยสัตว์รับประทานมดที่ถูกคุมขังจะได้รับของกินที่มีโปรตีนสูงที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษพร้อมทั้งผลไม้และก็เนื้อสัตว์นอกจากแมลง

ทั้งยังสวนสัตว์ซานดิเอโกและก็สวนสัตว์เดนเวอร์ชอบไม่จัดโชว์นักแสดงสัตว์โดยใช้เป็นนักการทูตสัตว์เป็นหลักซึ่งมีความหมายว่าจะนำเสนอเฉพาะในกิจกรรมพิเศษหรือโครงงานเผยแพร่